Na een overlijden komt er veel op u af.
Er moeten keuzes worden gemaakt over opbaren, begraven of cremeren, bloemen, muziek, rituelen, vervoer en de plek van samenkomst. Op deze pagina vindt u voorbeelden van wat er mogelijk is. Ze zijn bedoeld als vertrekpunt om te kijken wat past bij degene van wie u afscheid neemt.
Oriëntatie op een
persoonlijk afscheid
opbaren
kist, mand en wade
begraven of cremeren
binnen of buiten
bloemen
rituelen en gebaren
muziek en beeld
rouwkaart
rouwvervoer
opbaren
De dagen tussen het overlijden en de uitvaart bieden ruimte om stil te staan, herinneringen te delen en afscheid te nemen. Opbaren kan thuis, in een tuinhuis, een uitvaartcentrum of op een andere passende plek. Samen bekijken we welke locatie past bij degene van wie u afscheid neemt én bij de mensen die achterblijven.
kist, mand of wade
Een houten kist, een gevlochten mand of een wade van stof. Eenvoudig en duurzaam, of juist heel persoonlijk. Denk aan een zelfgemaakte of beschilderde kist, teksten op het hout, of een dierbaar laken of tafelkleed als wade. Ik denk graag mee over een vorm die past bij degene van wie u afscheid neemt.
begraven of cremeren
De keuze voor begraven of cremeren is soms al duidelijk. In andere gevallen wordt daar na het overlijden samen over nagedacht. Persoonlijke wensen, overtuigingen en praktische overwegingen spelen daarbij een rol. Ook wat er daarna met de as of het graf gebeurt, kan een rol spelen bij de keuze: de as dichtbij houden of op één of meerdere plekken uitstrooien, begraven in een familiegraf, op een natuurbegraafplaats of op een begraafplaats waarmee iemand zich verbonden voelde. Zo gaat de keuze niet alleen over begraven of cremeren, maar ook over de plek die iemand daarna krijgt.
binnen of buiten
Een afscheid hoeft niet plaats te vinden in een aula. Het kan ook thuis, in een kerk, café, tennisclub of strandtent, buiten in de natuur of op een andere vertrouwde plek. De plek van samenkomst bepaalt vaak de toon van de bijeenkomst.
rouwkaart
Een rouwkaart is vaak het eerste bericht van een overlijden. Dat kan een gedrukte kaart zijn, maar ook een digitale uitnodiging, een herinneringskaart of een dankkaart. Ik denk graag mee over tekst, beeld en vormgeving, zowel voor drukwerk als digitale toepassingen.
muziek en beeld
Beeld en muziek geven een afscheid een eigen karakter. Dat kunnen foto's, film, tekeningen, kunstwerken, boeken of persoonlijke voorwerpen zijn, maar ook een afspeellijst, live muziek of een koor waarin iemand zelf zong.
bloemen
Een bloemstuk van de bloemist of een verzameling losse bloemen die mensen zelf meebrengen: uit eigen tuin, onderweg geplukt, gekocht of zelfgemaakt. De bloemen krijgen een plek in een vaas, op de kist, wade of mand, of in een bloemenband waarin iedereen de eigen bloem kan steken. Na afloop kunnen ze bij het graf worden gelegd, meegegeven bij de crematie of thuis neergezet.
rituelen en gebaren
Een ritueel kan houvast geven en de nabijheid van de overledene tastbaar maken. Vaak gaat het om iets eenvoudigs: een bloem kiezen en neerleggen, een briefje meegeven, woorden op de kist schrijven of samen een wade maken. Ook iets uit de natuur — een steen, schelp, takje of wat mos — kan betekenis krijgen wanneer het bewust voor iemand wordt uitgekozen. Soms zit het ritueel juist in iets dat wordt gedeeld, zoals lievelingskoekjes, een gerecht of iets anders dat bij iemand hoorde. Door iets vast te houden, neer te leggen, te maken, mee te geven of samen te delen, krijgt de band met de overledene vorm. Dingen uit de natuur kunnen later opnieuw een plek krijgen: bij het graf, de urn of in de tuin.
rouwvervoer
Ook het vervoer kan iets vertellen over degene van wie u afscheid neemt. Dat kan in een klassieke rouwauto, maar ook in een eigen auto, een busje, met de fiets, met paard en wagen, per boot of op een andere passende manier. Soms is ook de route van betekenis: langs huis, een vertrouwde plek of door een buurt waar iemand lang heeft gewoond.